+ ننه علی بهشت زهرا به پسرش رسید

ننه علی به پسرش رسید!

از سال ۱۳۵۸ تا 1387 ننه علی تک و تنها در این اتاقک فلزی زندگی کرد، به گفته دوستان خانه شهید بهشت زهرا (س) تا مدتها این اتاقک، برق نداشت وسیله گرمایشی و سرمایشی نداشت. در میان این اتاقک مزار فرزند شهیدش قرار گرفته که بر روی سنگ آن نوشته شده «شهید قربانعلی رخشانی مهماندوست»

 

 تقدسی در شفاف نوشت:برای آنانکه در سال های جنگ و پس از آن برای  زیارت قبور مطهر شهدا و حضرت امام(ره) به بهشت زهرا می رفتند، «ننه علی» نام غریبه ای نیست. قطعه 24 بهشت زهرای تهران و همان حوالی قبر حسین فهمیده، کلبه ای بود که سال ها ماوای عشق یک پیرزن روستایی به فرزندش بود. 

 

پیرزن دوست داشتنی که مادر شهید قربانعلی رخشانی مهماندوست بود و از سال 1359  در کنار قبر فرزندش کلبه ای محقر زد و زندگی کرد. 

 

ننه علی اگر چع حدود 3 سال پیش در پی نامه مقام معظم رهبری به خانه دخترش رفت و در آنجا ساکن شد اما تا آخر عمر و با وجود کهنسالی و بیماری لااقل ماهی یک بار به زیارت قبر فرزندش می رفت. 

 

خیلی ها که گذرشان به بهشت زهرا می افتاد حال و روزشان تغییر می کرد. مادری را در کنار قبر فرزند دیدن سخت است چه برسد به آنکه مادر حتی بعد از مرگ فرزندش هم نتواند دوری از اورا تحمل کرده و در کنار قبر فرزندش بیتوته کرده و همانجا هم روزگار بگذراند. 

او که فرزندش به دست ساواک به شهادت رسید، بعد از شنیدن خبر شهادت فرزندش در اهواز راهی این شهر شد و در گرمای سوزان این شهر کنار مزار فرزندش بیتوته کرد.   

بعد از پیروزی انقلاب به حضرت امام اطلاع می‌دهند که مادری از تهران به اهواز آمده و در کنار مزار فرزند شهیدش زندگی می‌کند، البته بدون هیچ سرپناهی که او را در مقابل گرمای طاقت فرسای جنوب محافظت نماید. به دستور امام (ره) پیکر این شهید از اهواز به بهشت زهرا (س) در تهران منتقل می‌شود. 

از سال ۱۳۵۸ تا 1387 ننه علی تک و تنها در این اتاقک فلزی زندگی کرد، به گفته دوستان خانه شهید بهشت زهرا (س) تا مدتها این اتاقک، برق نداشت وسیله گرمایشی و سرمایشی نداشت. در میان این اتاقک مزار فرزند شهیدش قرار گرفته  که بر روی سنگ آن نوشته شده «شهید قربانعلی رخشانی مهماندوست».

خیلی ها این روزها گرم اخبار انتخاباتی اند و از فردا هم تبلیغات انتخاباتی آغاز می شود و شاید خبر از دست رفتن «ننه علی» مردم ایران، در هیاهوی انتخابات گم شود. همانگونه که خبر از دست رفتن حاجی بخشی خیلی زود فراموش شد. 

این چند خط نمی تواند تقدیری از «ننه علی» و سایر مادران شهیدی باشد که عزیزانشان را برای انقلاب فدا کرده اند. بگذریم.... کم نیستند مادرانی که بعد از 23 سالی که ازپایان جنگ گذشته، همچنان چشم انتظار استخوانی و سربند «یا زهرا» فرزندانشان مانده اند. 

«ننه علی» بهانه ای بود تا یادی کنیم از هزاران نفر از مادران شهدا. مادرانی که همچنان با افتخار از انقلاب و ارزش های آن دفاع می کنند.

 

 

السابقون السابقون...

شناسه: 13069

سینا صفوی

3 اسفند 1390 ساعت 12:16

0

0

 کجایند آقایانی که در زمان جنگ فارق از همه چیز به دنیا طلبی و دوستی مشغول بودند و عده ای از همه چیز خود گذشتند !!!!!؟؟؟؟ اکنون آن عافیت طلبان انقلابی صد آتشه شده اند!!!!!!!!!!!!! به کجا چنین شتابان !؟

شناسه: 13072

بسیجی زمان جنگ

3 اسفند 1390 ساعت 12:31

0

0

 آخی خدا بیامرزده ش من این پیرزن رو از نزدیک دیدم

شناسه: 13087

بدون نام

3 اسفند 1390 ساعت 13:11

0

0

 چه افرادی که از خودگذشتگی کردند و چه افرادی که بدون درنظر گرفتن فداکاری های دیگران مشغول خیانت وجنایتند

شناسه: 13091

بدون نام

3 اسفند 1390 ساعت 13:22

0

1

 خدا خیرتان دهآد
بسیار عالی بود

شناسه: 13102

بدون نام

3 اسفند 1390 ساعت 13:53

0

0

 روحشان قرین رحمت الهی-آنان که صادقانه برای عزت این سرزمین جان خویش فدا کردند و ننگشان باد آنان که از این خونهای پاک پلکانی ساختند برای دنیای پرفریب و ریا و نیرنگشان-شرمشان باد

شناسه: 13247

بدون نام

3 اسفند 1390 ساعت 20:15

 

نویسنده : حسین طالبی ; ساعت ٩:۱٧ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۳ اسفند ۱۳٩٠
comment نظرات () لینک