قوانین صحیح فرزند پروری روان
ساعت ٩:٤٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٤ مهر ۱۳٩٠  کلمات کلیدی:

 

قوانین صحیح فرزند پروری روان

برخی از کودکان، دوران کودکی خود را بدون مشکلات رفتاری قابل توجهی سپری می کنند و در مقابل کودکانی نیز هستند که به طور مداوم برای خود و والدین شان مشکلات عدیده ای درست می کنند که این دسته از بچه ها به عنوان «کودکان دردسرساز» شناخته شده اند. روان شناسان و صاحب نظران معتقدند که رفتارهای خوب و بد بچه ها به وسیله پاداش هایی شکل می گیرد که آنها در دوران زندگی شان از سوی خانواده دریافت کرده اند. متخصصان برای رفع این نوع مشکلات، قوانینی را تحت عنوان فرزندپروری صحیح ارایه داده و اظهار کرده اند که اجرا و رعایت این قوانین برای والدین بسیار ساده است.
▪ قانون اول: رفتار خوب را پاداش دهید (و این کار را بلافاصله و مکرر انجام دهید). هنگامی که کودک برای انجام کار و رفتار خوبش، پاداش دریافت می کند، آن رفتار و عمل تقویت می شود و به این معناست که احتمال وقوع آن رفتار در آینده افزایش پیدا می کند و کودکان رفتاری را که برای آن پاداش دریافت کرده اند، تکرار می کنند. والدین در به اجرا گذاشتن این قانون در رابطه با نوع پاداش اختلاف نظر و مشکل دارند؛ چرا که نمی دانند از چه نوع پاداش هایی برای کودک شان باید استفاده کنند. روان شناسان معتقدند که پاداش های اجتماعی در تقویت رفتار مطلوب در مورد کودکان موثرتر از دیگر پاداش هاست. پاداش های اجتماعی شامل لبخند، در آغوش کشیدن، نوازش کردن، بوسیدن، تحسین کردن، تماس چشمی و توجه است که بهترین آن، تحسین کردن است و والدین باید بدانند در زمینه تحسین کردن، رفتار کودک را مورد تعریف قرار دهند، نه خود فرزندشان. اگر فرزندی اتاقش را تمیز کرد باید از تحسین توصیفی استفاده شود و به او بگویند: «اتاقت خیلی خوب تمیز شد.» این عبارت موثرتر از آن است که بگویند: «بچه خوبی هستی.» والدین می توانند علاوه بر پاداش های اجتماعی از پاداش های مادی (خرید اسباب بازی، خوراکی و...) و پاداش های فعالیتی (سفر تفریحی و...) کمک گیرند.
▪ قانون دوم: ناخواسته رفتار بد را پاداش ندهید.
هنگامی که پدر و مادر ناخواسته و به دلیل مشغله فکری و کاری، رفتار بد فرزندشان به پاداش می دهند، این امر باعث می شود که رفتار بد کودک تقویت و در آینده تکرار شود. به طور مثال ممکن است کودک یاد گرفته باشد که با غر زدن و گریه کردن در خانه اقوام، شب را بخواهد بماند و مسلما والدین در مقابل گریه و غر زدن ها تسلیم شده و به او اجازه دهند، که این عمل باعث می شود کودک در آینده باز این رفتار را تکرار کند. والدین در برابر مشاهده گریه سر دادن و قشقرق راه انداختن های بی مورد فرزندشان نباید تسلیم شوند.
▪ قانون سوم: برای رفتارهای بد، تنبیه در نظر بگیرید (اما فقط از تنبیه ملایم استفاده کنید). والدین باید گاهی اوقات از شیوه های تنبیهی ملایم برای کاهش یا حذف برخی از رفتارهای نامقبول و بد فرزندان شان استفاده کنند. شیوه های تنبیه ملایم شامل سرزنش کردن، محرومیت زمانمند و تنبیه رفتاری است و در مقابل شیوه های تند تنبیهی شامل کتک زدن، فریاد کشیدن، تهدیدهای ترسناک و... است.

 

روزنامه شرق