عشق و محبتی نسبت به حسین (ع)
ساعت ٧:۱٩ ‎ب.ظ روز دوشنبه ٢۱ امرداد ۱۳٩٢  کلمات کلیدی: کربلا

در دلهای مومنان عشق و محبتی نسبت به حسین (ع) نهفته است که هرگز به سردی نمی گراید.

آری کربلا از زمان و مکان بیرون است و اگر تو می خواهی که به کربلا برسی باید از خود،

وابستگی هایت از سنگینی ها و ماندن گذر کنی.

نجف: کوثر فیاض ولایت است.

کربلا: کعبه دل و جان است.

کاظمین : کوی الهام بخش صبر و مقاومت است.

و سامرا : مایه سرور و روشنی دیده همه چشم انتظاران ظهور آخرین ذخیره الهی است.


عید سعید فطر ، عید بندگی و زمان بازگشت به فطرت الهی
ساعت ۸:٠٢ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٧ امرداد ۱۳٩٢  کلمات کلیدی:

باسمه تعالی

 

 

 

«عزمی راسخ»

گاهی هیاهوی کنار راه، ما را از جاده بندگی منحرف و از مسیر صحیح دور می‌کند. یکی از الطاف خداوند به ما، باز بودنِ همیشگیِ راه بازگشت به مسیر بندگی است. او در این راه، بزنگاه هایی را قرار داده تا ما را از غفلت بیرون آورد و متوجه مسیر درست نماید. شب عید فطر نیز، یکی از آن موقعیت‌ها است تا آنجا که در روایتی آمده است که: خداوند بلند مرتبه آن مقدار از توبه کنندگان را در این شب می‌آمرزد که با تعداد آنهایی که در طول شب‌های ماه رمضان و روزهایش آمرزیده، برابری می‌کند.

در نگاه اسلامی، اساسا روزی عید است که شروعی دوباره در آن شکل بگیرد و حیاتی دوباره از سرگرفته شود.(1) همانند عید فطر که با توقیق یک ماه روزه و نماز و دعا به آن وارد می‌شویم و صفحه ی جدیدی بر پایه ی محبت خدا برای آینده طرح می‌ریزیم؛ و این شروعی است دوباره؛ بر اساس توشه‌ای که از روزهای قبل کسب کرده ایم.

با این حال نباید از یاد برد که هیچ گاه بازگشت به جاده، ماندن در آن را تضمین نمی‌کند. متاسفانه می‌بینیم بسیاری از مردم هستند که یک روز توبه می‌کنند و فردایش به گناه آلوده می‌شوند. آنان این چنین بین گناه و توبه در گردش هستند؛ در حالی که نمی‌دانند حیاتشان چگونه پایان می‌پذیرد و یا حداقل برای چگونگی انتهای زندگیشان عزمی ندارند. اما این، از حقایق دین است که حال و روز افراد در روز قیامت، به واپسین لحظات دنیایشان وابسته است؛ اگر نیک بود، نیک است و اگر شر بود، در آخرتشان نیز گرفتار آن خواهند بود ...

لذا خداوند در قرآن کریم، مومنین را مورد خطاب قرار می‌دهد و می‌فرماید: "الا ‌‌ای مومنان، به پیشگاه خدا توبه کنید، توبه‌ای که نصوح و پابرجا باشد، امید آنکه که پروردگارتان گناهانتان را بپوشاند و شما را در بهشت هایی وارد کند که زیر (درختان) آن، رودها جاری است."(2)

توبه ی نصوح، یعنی عزم آنکه این توبه تا واپسین لحظات حیاتمان استمرار و ادامه داشته باشد. این، همان توبه‌ای است که خداوند متعال مومنین را به آن امر کرده است. با این چنین عزمی، امید آن می‌رود که خداوند به وسیله ی آن گناه و زشتی‌ها را از ما پاک کند، همانگونه که در آیات به آن تصریح شده است. توبه ی نصوح است که گناهان گذشته را محو می‌کند و به مومنین اجازه می‌دهد تا روز قیامت صفحات سفید اعمالشان را بدون هیچ گونه آلودگی، به پیشگاه پروردگار عرضه دارند.

 به عنوان مثال، امام سجاد (علیه السلام) با اشاره به این آیه در مناجات "تائبین" می‌فرماید:

"...خداوندا تو همانی که دربی را به سوی عفوت به روی بندگانت گشودی و آن را توبه نامیدی و فرمودی: «به پیشگاه خدا توبه کنید، توبه‌ای که نصوح و پابرجا باشد.» پس عذر و بهانه ی کسی که پس از گشایش درب، از وارد شدن به آن غفلت کند چه می‌تواند باشد؟ ..."(3)

چه زیباست که در این زمان با شکوه، از صمیم قلب اراده کنیم تا به سوی پروردگارمان باز گردیم، دستان خویش را به درگاه مهربانش بلند نماییم و از دریای رحمت و مهربانیش توفیق توبه‌ای حقیقی و ماندگار را طلب کنیم.

(بر گفته از کتاب "احادیث رمضانیه تألیف: آیت الله سید محمد تقی مدرسی (همرا با تصرف و تلخیص))

 

عید سعید فطر

عید بندگی و زمان بازگشت به فطرت الهی

را به تمامی مسلمانان به خصوص شما دوست گرامی تبریک و تهنیت می‌گوید.

پایگاه اسلامی شیعی رشد


پاوقی ها:

1- "عید" در زبان عربی از ریشه "عود" به معنای "بازگشت" می‌باشد.

2- یا أیها الَّذین أمنوا توبوا إلى الله توبة نصوحاً عسى ربّکم أن یکفّر عنکم سیئاتکم و یدخلکم جنَّات تجرِی من تحتها الانهار ...(سوره تحریم، آیه 8)

3- قال الإمام علی بن الحسین(علیه السلام): "اللهم انت الذی فتحت لعبادک بابا الی عفوک و سمیته التوبه فقلت تبارک اسمک توبوا الی الله توبه نصوحا فما عذر من اغفل دخول الباب بعد فتحه" (مفاتیح الجنان، مناجات التائبین


«حکومتی عدل پرور»
ساعت ٧:٥٧ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۸ امرداد ۱۳٩٢  کلمات کلیدی:
 

  باسمه تعالی

«حکومتی عدل پرور»

در زمان حکومت و خلافت على (علیه السلام) در کوفه، زره آن حضرت گم شد. پس از چندی، زره در نزد یک مرد مسیحى پیدا شد.

امیرالمؤمنین على (علیه السلام) که خود حاکم جامعه بود، مرد مسیحی را به نزد قاضى برد و علیه او اقامه دعوا کرد که این زره از آن من است؛ نه آن را فروخته ‏ام و نه به کسی بخشیده‏ ام و اکنون آن را در نزد این مرد یافته ‏ام.

قاضى به مرد مسیحى گفت: " خلیفه ادعای خود را اظهار کرد. تو چه می‌‏گویی؟ "

مرد مسیحی گفت: " این زره، مال خود من است و در عین حال گفته مقام خلافت را تکذیب نمی کنم (ممکن است خلیفه اشتباه کرده باشد.)"

قاضى رو کرد به علی (علیه السلام) و گفت: " تو شاکی هستی و این شخص منکر است. در این لحظه بر تو واحب است که شاهدی بر مدعای خود بیاوری."

امیر المؤمنین (علیه السلام) خندید و فرمود: " قاضی راست می‌گوید، اکنون می‌‏بایست که من شاهد بیاورم. ولى من شاهد ندارم."

قاضی روی این اصل که شاکی شاهد ندارد، به نفع مرد مسیحی حکم کرد و او هم زره را برداشت و روان شد.

ولی مرد مسیحی که خود بهتر می‌‏دانست که زره مال کیست، پس از آن که چند گامی پیمود، وجدانش بیدار گردید و برگشت و گفت: " این طرز حکومت و رفتار، از رفتارهای بشر عادی نیست و از نوع حکومت انبیاست."

از این رو اقرار کرد که زره، از برای علی (علیه السلام) است.

طولی نکشید او را دیدند که مسلمان شده و با شوق و ایمان در زیر پرچم امیر المؤمنین على (علیه السلام) در جنگ نهروان مى ‏جنگد.(1)

(برگرفته از کتاب "داستان راستان اثر: "استاد شهید مرتضی مطهری(ره)" (با اندکی تصرف))

فرا رسیدن 21 رمضان، سال روز شهادت

مظهر عدالت و اسوه شهامت، پدر امت و مقتدای مؤمنین،

امام اول شیعیان

امیرالمؤمنین، علی بن ابی طالب (علیهما السلام)

را به تمامی مسلمانان، خصوصا شما دوست عزیز تسلیت عرض می‌نماید

و

لیالی پر برکت قدر

را گرامی می‌دارد.